soulmate

Sat, 26 May 2012 22:15:49 -0400

“kung kami… kami talaga”

nasabi mo na ba yan? anung nangyari? nagkatotoo ba? kung oo baka makarelate ka dito.

May 19, 2011 special na araw sakin kasi Baccaluareate Mass ko dahil graduating ako and nataon na job offer ko sa company na inapplyan ko. Gumising ako ng maaga para mag-ayos naka-white long sleeves na ako dala yung mga requirements na kailangan ko sa trabaho. Punctual ako na tao it’s either maaga ako dadating sa oras na usapan or sakto. Alas-10 ng umaga ako nakarating sa Market2 Mall Taguig, nagmamadali umakyat sa 5th floor sa lobby nung company naupo ako at nagpahinga. Then tinawag kaming grupo ng lima na pipirma ng kontrata bilang empleyado. Isa sa mga kasama ko nakakuha ng atensyon ko, maputi siya, gwapo, may nunal na katulad ni Papa Piolo at mamula mula ang pisngi.. for short CRUSH KO! haha (crush agad?) siyempre hindi ako nagpahalata, mukha siyang masungit at hindi papansinin yung tulad ko kaya hanggang tingin nalang ako at palihim na sumulyap sa NBI clearance niya at yun…nakuha ko yung pangalan niya, sinave ko sa phone ko para i-add ko sa facebook pag-uwi then natapos yung contract signing na hindi kami nakapagkilala sa isa’t-isa, yung isa binati pa ako na congrats dahil nasabi kong nagmamadali ako para sa Mass. Pababa from 5th floor nakita ko siya pababa na din… kumakabog dibdib ko, parang “ito na to pwede naman ako magpakilala”

Pero inunahan ako ng hiya at takot baka hindi ako pansinin. Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang hindi ko na siya nakita sa likod ko, pero kahit nagmamadali ako naglakad-lakad pa ako sa paligid ng mall hindi ko pinansin ang init ng long sleeves at sikip ng leather shoes ko at sa di kalayuan nakita ko siya nag-yoyosi sa may sakayan ng FX. diusko para siyang kumikinang… ewan ko ba! baka apple of the eye ko na talaga siya nun. nagstop na ako mag-yosi over a year na and balak ko sana bibili ako yosi tapos makisindi sa kanya kaso naunahan na naman ako ng pagka-torpe ko, dumaan ako sa likod niya… hindi ko alam kung napansin niya ako pero dumiretso na ako ng sakayan ng jeep pa-guadalupe sumakay na ako ng jeep papuntang MRT dahil sa QC pa yung lakad ko.

Habang nasa biyahe ako hindi maintindihan naramdaman ko, June 6 magstart yung training sa trabaho, nalungkot ako na baka yun huli naming pagkikita pero sabi ko sa sarili ko kung kami… kami talaga (kami agad inisip??? haha)

Pagkauwe ko galing Mass, dali dali ako nag-facebook. pero sa tanga ko tsaka ko lang narealize na nag-deactivate pala ako ng Facebook for some personal reason, fail talaga, so naki-log in ako sa kapatid ko para tingnan ko lang kung masesearch ko siya and then POOF! ayun nahanap ko… kaso “IN A RELATIONSHIP with ***” (without knowing na 2nd acct pala niya yung ka-relasyon niya.lol) so nawalan talaga ako ng pagasa. Ayoko naman maging home wrecker/kabit/other woman noh kaya kinalimutan ko nalang. Ilang araw/linggo din yun bago magsimula yung training bukambibig ko na siya sa mga tropa ko tawag ko sa kanya Mr.Job offer.lol Pero narealize ko rason siguro kung bakit umatras loob ko na makipagkilala eh kasi kakagaling ko lang sa fail na relationship, for sure mapaparanoid na naman si Mama kapag nalaman niyang may BF ako kasi nawawala daw ako sa sarile… nawawala literal sa mga get together ng mga tropa, basta ganun. yung huli kasing relasyon ko iniwan ako sa putikan literal, nagmakaawa ako sa kanya lumuhod luhod pa ako gumulong sa damuhan.. naalala ko pa nun punit-punit damit ko sinundo ako nila Mama para akong taong grasa. Basta ang laging sinasabi sakin dadating din daw yung taong tatanggap sakin ng buong buo kung anu man yung may mali sakin at maiaayos ko din.

June 6, 2011 sa Ortigas ang training namin, pumunta ako na office ng maaga, marami kami not sure though kung ilan exactly then sa isang table nakita ko siya nagbabasa pero hindi ako dun umupo, may nakatabi ako isang group then sila nakausap ko. Then nagstart yung training… getting to know each other ang activity pero hindi ko alam kung anung naglalayo samin kasi hindi kami pagsaktuhin na magkakilala. lumipas mga ilang araw ng training lagi ko napapansin na maaga siya palagi sa training like 1hr earlier at nalaman ko na taga-Cavite siya at 3hrs biyahe, ayon sa mapagkakatiwalaang source. ako naman inagahan ko din lagi ang pasok sa trabaho kahit isang oras lang naman ang biyahe ko aba 2hrs before nakaalis na ako ng bahay haha! so mga 45-60mins before shift nasa Ortigas na ako tapos palingon-lingon nalang sa paligid and the funny thing is sakto kapag lilingon ako somewhere… padating na siya tapos hindi ko alam ang gagawin.. then nakita niya ko tapos sasabihin ko lang “aga mo ah!” tapos nakaupo lang kami… hindi kami nag-uusap pero grabe masaya na ako nun.. nagtuloy-tuloy yun na maaga ako pumapasok para lang makatambay siya… pero di kami nag-uusap (torpe!)

Weird pero nakakakilig, hanggang itong si reliable source (seatmate ko) nasabi saken na mahilig daw siya magbasa. Eh anung alam ko sa libro, isang author lang naman nabasa ko eh si Mitch Albom lang. Nagkataon pa na nanghihiram daw ng book yung “For one more day” WTF! ehh wala ako nun..”Five people you will meet in heaven” lang ang meron ako eh nabasa na daw niya, sabi ko sa seatmate ko na pinagsabihan ko na may crush ako dun (reliable source) sige meron ako niyan sa bahay dadalhin ko nalang. So ayun dali dali after ng shift saktong weekend bumili ako nung book then binasa ko all day tapos nung Monday pinahiram ko sa kanya para lang may mapag-usapan kami. Nakakatawa diba? (I don’t know if I sound like stupid, pathetic or what!?) Pero hindi parin yun enough para maging cloe kami kasi torpe ako tahimik siya, kamusta naman yun hanggang matapos yung training na hindi kami nagkakausap ng maayos. Binigay sakin nung seatmate ko yung number ni crush since close na sila, sabi ko hindi ko kaya magtext. Sinave ko lang number pero di ko siya tinext.

So last day ng training, nag-inuman kami somewhere , videoke things… sa mga group pic sineset up ako ng seatmate ko na magkatabi kami nakakatawa pero hindi parin talaga kami nag-uusap hanggang pag-uwe since nakainom nagkalakas ako ng loob na itext siya, after few hours he replied!!! GRABE OA yung kilig!!! naamin ko na crush ko siya then flattered siya. sabi niya mag-usap kami sa office, nalipat yung training namin sa Market2 w/c is yung main office na talaga ng acct namin. Papunta ako nung kinakabahan kasi mag-uusap nga kami. Nasa smoking area siya then lumapit ako, nakangiti lang siya, nawala yung kaba ko… tinanong niya kung totoo yung sinabi ko sabi ko “oo”. saglit lang kami nakapag-usap, nagsimula training namin siya lang talaga naiisip ko ang saya saya ko para akong nanalo sa lotto. sumulat ako sa kanya, parang letter para sa crush tapos nagtext siya nung nabasa niya pero hindi niya alam ang irereact. kinabukasan pagkakuha ko ng gamit ko sa loob ng bag ko may sulat.. galing sa kanya doon sinabi niya at inamin niya na parehas lang pala ang nararamdaman niya sakin, nakwento pa niya sa sulat na nung…

May 19 Job offer crush na din niya ako kaso mukha daw ako mayabang/ masungit. sabi nga niya sakin alam niya yung Birthday ko, tanong ko pano mo nalaman? “eh kasi nung contract signing sinilip ko din yung Birth Certificate mo para sana ma-add kita sa Facebook kaso hindi kita nakita dun… (OOOH SHIT! YUN YUNG TIME NA NAKA-DEACT FB KO! ) nagyosi daw siya sa may sakayan para makita din daw niya ako at nakita niya ako na dumaan sa likod niya. haaaay grabe iba yung feeling para kang nasa movie.. at dun nagsimula na lagi kaming magkatext at nagkakasulatan..

hanggang nagdate kami for the first time. nanood kami sine at nagkape sa Starbucks, kwentuhan buong gabi at dami namin nalaman sa isa’t-isa na pagkakapareho namin. hinawakan ko kamay niya… naglakad kami, wlang pakialam sa mga nakatingin… hanggang sumakay kami ng taxi para umuwe. uuwe siya cavite ako sa rizal… nung mga oras na yun sobrang saya ko. nag-kiss kami (smack) bago bumaba ng taxi at mula nun… sobrang saya2 ko.

July 4, 2011 naging kami officially. Antayan sa mcdo bago pumasok ng training, kapag weekends mag-gagala somewhere tipong parang mga highschool lang. holding hands while walking, goodbye kiss bago umuwe, yung tipong tumatambling at tumitigil mundo ng mga tao kapag nakikita kami (may shooting?)

Alam ko sa loob ko anytime baka sumpungin ako ng topak ko pero tinapangan ko sarili ko, kasi masaya ako sa kanya, may mga oras o madalas na nagtatampo ako, napapranoid… nag-aaway kami sa mga maliliit na bagay pero naaayos naman. Sa totoo lang napakasaya ng relasyon namin na umabot sa point na kumuha kami ng apartment para dun tumira, hindi kami live-in… boardmate lang haha. pero siya lang naman inisip ko kasi malayo talaga bahay niya.. nagpaalam akosa mama ko kung ok lang yun pero alam ko na kinabhan din si Mama kasi baka nga may masamag mangyare sakin. Ayun naging ok naman, nakakuha kami apartment. Nagstart kami from scratch para magkalaman yung bahay. Hindi naiiwasan ang mga away dahil sakin hindi ko ma-control hindi ko alam kung bakit ako ganito. Nababawasan naman pero naayos din agad. Mahirap at alam ko nahihirapan siya, pero tumagal kami… pero may mga bagay talaga na alam kong suko na siya, umaabot pa sa point na nangyayare sakin yung mga gingawa ko dati. Nagse-save nalang samin yung happy memories pati yung love namin sa isa’t-isa.

Gusto ko sana tapusin ang kwento na to na masaya para kahit papaano makakainspire sa iba… sinadya ko na hindi nalang isama yung malulungkot na nangyari kaso ayun hiwalay na kami mahigit isang buwan na at hindi ko maitanggi na mahal ko parin siya. Ramdam ko na mahalaga parin ako sa kanya pero natatakot ako na marinig na hindi na niya ako mahal. Ngayon clueless pa ako sa mga gagawin pero ang alam ko sa sarile ko… I want him back! kung hindi ngayon… hindi bukas… next week o next month… next year… hindi ko alam minsan iniisip ko kung papabayaan ko nalang ulit ang tadhana na magkabalikan kami… pero naisip ko naman, kami rin ang kumilos nun… ginusto namin at ginawa namin. Sa mga susunod na araw sana kapag nakita niya ako… maramdaman niya kahit papano yung mga masasayang bagay na nangyare… mga bagay na hindi namin inexpect na dadating… umaasa ako, babalik siya dahil ako alam ko sa sarile ko kung bakit ko siya mahal… kung pagsubok to samin, ipagpapasalamat ko pa sa Diyos, kasi araw araw mas nararamdaman ko lang kung gaano ko siya kamahal.

bukas sana ang anniv date nang nagkakilala kami. alam ko gagawa parin ang Diyos ng paraan :)

marami akong narealize, natutunan at napatunayan sa breakup namin. narealize ko kung bakit hindi ko siya nilapitan agad nung araw na nakita ko siya o maging nung isang buwan na nagtraining kami… gusto ko lang kasi makasiguro na hindi infatuation ang naramdaman ko o physically attracted lang ako sa kanya. Natutunan ko maghintay, mag-isip, at magdasal. Napatunayan ko na mahal ko talaga siya, sa kabila ng nangyari samin ngayon.

Sana mabasa niya, maisip niya, maalala niya… mahal na mahal ko parin siya

I'll write you just to let you know

soulmate